Pisząc najnowszy newsletter tak naszła nas jakoś potrzeba zilustrowania jak kurs franka zmieniał się w PLN,  od poczęcia "nowego" złotego.  Komentarz czy to źle czy dobrze i co z tego wynika zostawiamy dla abonentów 2NN,  tu tylko produkujemy obrazek.  Warto zwrócić uwagę na ułomność natury ludzkiej która ból inflacji rozłożony na lata całkuje i uśrednia do punktu "znośnego" -  byle by było to odpowiednio długo.   Coś jak żaba którą można ugotować żywcem  jak tylko temperaturę wody w której siedzi podwyższać  wolno i miarowo...   ;-)

Tak debazowaniem pieniądza gotowane są całe społeczeństwa.  Ludzie pracują,  starają się nadwyżkę odłożyć na bok,  jako rezerwę na cieżkie czasy.  Zawsze tak było.   Ale teraz przyjść może  jeden ataman z drugim i zacząć nagle miliardami ratować Włochy,  na przykład,   i  pyk!   Zaraz,  zaraz,  jaki pyk?  Przecież nie z mojej portmonetki i nie z twojej portmonetki.  Wzięli przecież na to dług,  czyli nowy pieniądz.   Ale dług trzeba spłacać,  a spłaca się go podatkami.  A jak podatków nie starcza,  co jest normą, to trzeba ukraść to z tego co ludzie sobie odłożyli.   A więc drukujemy sobie   trochę więcej pieniądza ale wszystko z nim jest ma się rozumieć skrupulatnie "rewaloryzowane".  Za wyjątkiem prostych oszczędności prostych ludzi dla których nawet umiarkowana inflacja w sytuacji zerowych stóp procentowych jest masakrą.  Aby się nie dać i przynajmniej stać w miejscu ciułacze muszą dać  się przerobić na "inwestorów" i  wchodzić na coraz cieńsze,  coraz bardziej ryzykowne gałązki....